Η ανάδυση του ρατσιστικού λόγου: στερεοτυπικές απεικονίσεις του άλλου.

Η είδηση μεταδόθηκε από ένα διεθνές ΜΜΕ και αναδημοσιεύθηκε στο ελληνικό ΜΜΕ (Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ) στην στήλη Επικαιρότητα - Κόσμος. Στη περιγραφή που μεταδίδεται σημειώνονται οι λέξεις κλειδιά για μια κειμενική ανάλυση που θα οδηγήσουν σε μια ερμηνεία του γεγονότος και της τοποθέτησής του στο ιστορικοπολιτισμικό πλαίσιο της περιοχής. Παράλληλα παρατίθενται κια οι απόψεις όσων καταχωρούν σχόλια για τη συγκεκριμένη είδηση, στο ιστοχώρο της εφημερίδας, ώστε να ανιχνευθούν τα στερεότυπα που αναδεικνύονται σε σχέση με τη φυλή και τη θρησκεία και πως αυτά συσχετίζονται με την επιχειρούμενη αλλαγή της νομοθεσίας για τα θέματα μεταναστών.

Έπιαναν τα παιδιά με δίχτυα και τα έσφαζαν

ΤΗΕ ΤΙΜΕS , Της Αnne Βarrowclough, ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τρίτη 9 Μαρτίου 2010

ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ύψιστου συναγερμού τέθηκαν οι ένοπλες δυνάμεις της Νιγηρίας μετά τις συγκρούσεις μεταξύ εθνοτήτων που στοίχισαν τη ζωή σε τουλάχιστον 500 ανθρώπους, οι περισσότεροι γυναίκες και παιδιά που σφαγιάστηκαν με μαχαίρια από μέλη συμμοριών. Οι επιθέσεις σημειώθηκαν κυρίως στην Κεντρική Νιγηρία τα ξημερώματα της Κυριακής όταν ομάδες ενόπλων εισήλθαν σε αρκετά χριστιανικά χωριά κοντά στην πόλη Τζος. Άρχισαν να πυροβολούν για να βγάλουν τον κόσμο από τα σπίτια και όσους προσπάθησαν να φύγουν για να σωθούν τους έπιασαν με δίχτυα για ψάρια ή παγίδες για ζώα.

«Σημειώθηκε επίθεση στο Ντόγκο Ναχάουα», ανέφερε αξιωματούχος της κυβέρνησης. «Οι άνθρωποι δολοφονήθηκαν κατά δεκάδες, οι περισσότεροι ήταν γυναίκες και παιδιά, ορισμένα μωρά μικρότερα του ενός έτους. Πολλά σπίτια πυρπολήθηκαν, τώρα σε κάποιες περιοχές τα χωριά ερήμωσαν».

Κανένας ζωντανός

Μέλος οργάνωσης που προσέφερε βοήθεια δήλωσε στο ΒΒC ότι πήγε στα χωριά Ζοτ και Ντόγκο Ναχάου και κατέγραψε 77 θύματα. «Είδαμε κυρίως μικρά παιδιά και ηλικιωμένους που δεν μπορούσαν να τρέξουν. Αυτοί σφαγιάστηκαν πρώτοι», είπε και προσέθεσε ότι στο χωριό Ζοτ δεν έμεινε κανένας ζωντανός. Οι ένοπλοι έβαλαν φωτιά σε δεκάδες σπίτια για να αποτελειώσουν όσους βρίσκονταν κρυμμένοι σε αυτά.

Οι αναλυτές θεωρούν ότι οι επιθέσεις γίνονται ως αντίποινα για τις βίαιες συγκρούσεις που είχαν γίνει στην πόλη Τζος μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων τον Ιανουάριο, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα τον θάνατο 300 ανθρώπων και τον εκτοπισμό χιλιάδων άλλων. Ο Γκούντλακ Τζόναθαν που εκτελεί χρέη προέδρου της χώρας έθεσε σε κόκκινο συναγερμό τις ένοπλες δυνάμεις, τις οποίες διέταξε να καταλάβουν στρατηγικές θέσεις προκειμένου να εμποδίσουν την επέκταση των εχθροπραξιών.

Ωστόσο, όσοι κάτοικοι επέζησαν κατηγορούν τους τοπικούς αξιωματούχους ότι δεν έκαναν τίποτα για να τους προστατεύσουν, καθώς επί τέσσερις ώρες ακούγονταν πυροβολισμοί αλλά ούτε ένας αστυνομικός δεν πλησίασε τα χωριά που δέχθηκαν τις επιθέσεις.

Σχόλια στην είδηση:

FIGHT THE POWER !!!!!!! 9/3/2010 15:56

TO TO GINETAI STHN NIGHRIA DEN MAS NOIAAAAAAAZEI, O OMPAMA EINAI AFRIKANOS KAI SYMFAGEI ME TON EEEEEEEEEEEEETAIRO ADELFOOOOOO KAI APO EKEI NA ZHTHSOUN TOUS LOGARIASMOUS..................

Stella Petrides 10/3/2010 09:43

Φίλε Χριστόφορε τους εχουμε ανάγκη για να μας ανεβάσουν το πολιτισμικό επίπεδο λόγω χαμηλής στάθμης του δικού μας.

Δημήτριος Δ. 10-03-2010 10/3/2010 08:37

Είναι τρομακτική η φύση του ανθρώπου! Η ιστορία έχει δείξει ότι η ανθρώπινη ζωή δεν έχει καμία αξία μπροστά στην απόκτηση της ύλης! Πως είναι δυνατόν να σκοτώνεις παιδιά όταν και εσύ έχεις παιδιά! ότι πιο όμορφο αντανακλάται στα μάτια αυτών των παιδιών οποιουδήποτε χρώματος και θρησκείας! Δεν υπάρχουνε διαφορετικές θρησκείες που πιστεύουν σε άλλο θεό! ο μόνος θεός της ιστορίας που ευθύνεται για αυτές τις σφαγές είναι η απληστία του πλούτου!

vana 10/3/2010 08:02

An ginotan kamia epembash apo to NATO, tha ebgenan arage oi Ellhnarades sto dromo na fonaxoun kata ton "dolofonon ton laon" (blepe Bosnia) h tha ekanan moko logo ths thrhskeias ton thymaton?

Aporia 10/3/2010 06:13

Αυτοί οι Νιγηριανοί που βλέπουμε στους δρόμους να μας πουλάνε παράνομα CD και άλλα αγαθά. Είναι από τους μουσουλμάνους που σκοτώνουν Χριστιανούς ή τους Χριστιανούς που σκοτώνονται; Ρωτήστε τους, έχει ενδιαφέρον.

Ιωάννης ο Φιλλέλην 9/3/2010 23:33

@Uli Chris

Καλά τώρα μη μου πεις ότι θεωρείς τον εαυτό σου Ευρωπαίο!

Βραδύνους ο Ελλην Βραδύνους 9/3/2010 22:00

Φέρτε τους στην Ελλάδα να γίνουν Έλληνες Αφρικανικής καταγωγής και ΑΜΕΣΩΣ θα σταματήσουν οι σφαγές!!!!

Χρήστος Κ 9/3/2010 21:03

Τρομαχτικη ειδηση !!!

"Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΧΕΙ ΣΚΟΤΩΣΕΙ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΕΝΩ Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ"

ακις 9/3/2010 19:03

ΡΕ ΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΑΥΤΟΙ ;;!! ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΘΕΩΡΗΣΕΤΕ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΣΑΣ ;;!! ΤΕΤΟΙΑ ΗΘΗ ΘΑ ΜΕΤΑΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ;;!!

ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ 9/3/2010 18:45

ΤΙ ΣΧΕΣΗ ΕΧΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΜΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ...????? ΠΑΝΤΑ ΤΙΣ ΚΤΗΝΩΔΙΕΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΤΙΣ ΡΙΧΝΟΥΜΕ ΠΑΝΩ ΤΟΥ.. ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΟΙ ΑΝΙΣΌΡΡΟΠΟΙ ΠΟΥ ΚΥΒΕΡΝΑΝΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΘΑ ΤΟΝ ΚΑΨΟΥΝΕ ΜΕ ΠΥΡΗΝΙΚΑ ΣΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΞΟΥΣΙΑ.. ΣΕ ΜΙΑ ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΩΝ ΠΕΤΡΕΛΑΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΙΩΝ ... ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΘΑ ΠΟΥΝΕ ΟΤΙ Ο ΘΕΟΣ ΕΚΑΨΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΤΙΜΩΡΗΣΕΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ GAY.. ΣΌΔΟΜΑ ΚΑΙ ΓΟΜΟΡΑ..
RAN 9/3/2010 18:25

 

ΣΤΗ ΝΙΓΗΡΙΑ ΣΦΑΖΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΙΣΩ Ο "ΕΒΡΑΙΟΣ" ΜΑΖΕΥΕΙ ΤΑ ΔΙΑΜΑΝΤΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ !!!!

Η ΓΝΩΣΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΦΡΙΚΗΣ !!!!!!!

FIGHT THE POWER !!!!!!! 9/3/2010 15:56

INE FANATISMOS OLA PREPI ME METRO KRIMA TOUS SFAGENTES AOPLI KE ABOITHITI krousmata IPIRXAN PANTA APO ARXEAS EPOXIS ENANTIA XRISTIANON AS PISTEUI O KATHENAS OTI NOMIZI KE MIN PIRAZI ALON AKOMA KE NA PISTEUI OTI KANENAS THEOS DEN IPARXI OXI KE NA TOU KOPSOUN TO KEFALI;:::::KRIMA

MARIA ::9:3.2010 9/3/2010 13:43

KI ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΓΝΩΣΤΟΥ ΜΙΣΑΝΘΡΩΠΟΥ ΠΟΥ ΠΑΧΑΙΝΕΙ ΠΑΠΑΔΕΣ ΚΑΙ ΙΜΑΜΗΔΕΣ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΠΟΡΤΟΦΟΛΙΑ.

ΔΙΟΓΕΝΗΣ ΑΚΕΡΔΟΣ 9/3/2010 12:01

Αναρωτιέμαι πόσο ενοχλούνται με τη σφαγή των παιδιών αυτοί που ενοχλούνταν από το appartheid!

Εγώ πάντως ΣΑΦΩΣ προτείνω να κινηθούμε στο ίδιο μήκος κύματος με τους θύτες: αφού πιστεύουν ότι οι άνθρωποι στην Αφρικοί είναι διαθέσιμοι για σφαγή, ΝΑ ΠΑΜΕ ΑΠΟ ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΗΠΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΦΑΞΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ, για να μην κουράζονται. Και μετά, ΑΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΤΙΘΕΤΟΙ ΣΤΗΝ ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΑΥΤΗ, να τους ξανακάνουμε άποικους για να καθήσουν στ'' αυγά τους.

"Σαφώς" είπα, σαφώς ελάλησα (και απορίαν ουκ άφησα - νομίζω?)

Uli Chris 9/3/2010 11:49

 

Σχετική Αρθρογραφία για τα γεγονότα των συγκρούσεων

Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ

 

Πάνω από 460 οι νεκροί σε 4 μέρες στη Νιγηρία

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τετάρτη 20 Ιανουαρίου 2010,

Τουλάχιστον 464 άνθρωποι σκοτώθηκαν στη Νιγηρία σε συγκρούσεις μεταξύ αντίπαλων συμμοριών, μουσουλμάνων και χριστιανών. Ο αριθμός των νεκρών αυξήθηκε ραγδαία όταν ανακαλύφθηκαν πτώματα κοινοτήτων ακριβώς έξω από την πόλη Τζος, στα κεντρικά της χώρας.

«Βρήκαμε πάνω από 200 πτώματα συγκεντρωμένα στο τζαμί στην Κουρού Γκάντα Μπίου και άλλα 22 στο Μάι Άντικο», δήλωσε ο Μουχάμαντ Τάνκο Σίτου, ανώτατος αξιωματούχος σε τέμενος.

Σύμφωνα με το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, 65 χριστιανοί σκοτώθηκαν.

Εκατοντάδες στρατιώτες και αστυνομικοί έχουν ήδη αναπτυχθεί στην περιοχή, για το φόβο επανάλειψης των ταραχών. Τις τελευταίες ώρες επικρατεί ηρεμία στην Τζος, οι δρόμοι είναι άδειοι και πολλά καταστήματα έχουν κλείσει. Η πόλη έχει ξαναζήσει συγκρούσεις μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων. Οι ταραχές ξέσπασαν την Κυριακή. Ο αρχηγός της αστυνομίας της περιοχής δήλωσε ότι άρχισαν με αφορμή τον εμπρησμό μας εκκλησίας από μουσουλμάνους. Σύμφωνα με άλλες πληροφορίες, όμως, αφορμή για τα επεισόδια στάθηκε η ανοικοδόμηση ενός σπιτιού μουσουλμάνου σε γειτονιά, όπου οι περισσότεροι κάτοικοι είναι χριστιανοί. Το σπίτι λέγεται ότι είχε καταστραφεί το Νοέμβριο του 2008, στη διάρκεια θρησκευτικών ταραχών που άφησαν πίσω τους 700 νεκρούς. Στοιχεία του 2003 δείχνουν ότι το 50,5% των Νιγηριανών είναι μουσουλμάνοι και το 48,2% χριστιανοί.

Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ

Συλλήψεις στη Νιγηρία ζητά η Κλίντον

Η υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Χίλαρι Κλίντον κάλεσε τη Νιγηρία να συλλάβει και να δικάσει τους υπεύθυνους για τη δολοφονία εκατοντάδων ανθρώπων κοντά στην πόλη Jos.

Η σφαγή εκτιμάται ως κίνηση εκδίκησης, μετά τον προηγούμενο γύρο δολοφονιών, τον Ιανουάριο, μεταξύ των χριστιανών κατοίκων και των μουσουλμάνων μεταναστών, όταν τουλάχιστον 200 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους.

Τα Νιγηριανά στρατεύματα περιπολούν στα χωριά ώστε να αποφευχθεί περαιτέρω βία. Ο υπηρεσιακός πρόεδρος της χώρας, Γκούντλακ Τζόναθαν, απέλυσε τον σύμβουλο εθνικής ασφαλείας της χώρας, Σάρκι Μουκτάρ.

Ομαδικός τάφος 400 ανθρώπων στη Νιγηρία

Σε ομαδικό τάφο ετάφησαν τα πτώματα περίπου 400 ατόμων, οι οποίοι σφαγιάστηκαν κατά την επιδρομή μουσουλμάνων βοσκών σε χριστιανικά χωριά κοντά στην πόλη Τζος, στην ταραγμένη κεντρική Νιγηρία, την Κυριακή.

Το μακελειό ήταν το τελευταίο ξέσπασμα βίας μεταξύ των αντιμαχόμενων εθνικών ομάδων στην πολιτεία Πλατό, όπου οι ιθαγενείς χριστιανοί βρίσκονται σε αντιπαράθεση με τους μουσουλμάνους, οι οποίοι μετανάστευσαν στην περιοχή πριν από δεκαετίες, για τον έλεγχο της γης και των φυσικών πόρων.

«Έχουμε 351 πτώματα στον ομαδικό τάφο και στην άλλη άκρη υπάρχει ένα χωριό που λέγεται Ζοτ, όπου έχουν ταφεί άλλα 36 πτώματα ξεχωριστά», είπε ο Σόλομον Ζανγκ, πρόεδρος της επιτροπής που όρισε η πολιτεία για την «έρευνα, την ανάκτηση και την εκκένωση», σε δηλώσεις του δίπλα στον ομαδικό τάφο στο χωριό Ντόγκο Χάουα.

Ο Ζανγκ προσέθεσε ότι ο αριθμός των θανάτων ήταν μεγαλύτερος, αλλά κάποιες οικογένειες πήραν τις σορούς των νεκρών συγγενών τους για κανονική ταφή, ενώ υπάρχουν πτώματα στο νεκροτομείο και μία ομάδα ερευνητών εξακολουθεί να ψάχνει για πτώματα.

Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, την Κυριακή, μέλη της φυλής Χαούζα -Φουλάνι κατέβηκαν σε 4 χωριά πυροβολώντας στον αέρα και όταν οι κάτοικοι του Ντόγκο βγήκαν από τα σπίτια τους, τους σκότωσαν είτε με σφαίρες είτε με μαχαίρια.

Ο επικεφαλής της αστυνομίας στην πολιτεία, Αγιο Αντούμπα, είπε ότι συνελήφθησαν 93 άτομα ως εμπλεκόμενα στο μακελειό. «Δεκαεννέα Φουλάνι συνελήφθησαν μετά το γεγονός, και άλλοι 74 μετά από την ανταλλαγή πυρών, ενώ 4 σκοτώθηκαν από πυρά περιπόλων», είπε ο Αντούμπα.

Ο υπηρεσιακός πρόεδρος της χώρας, Γκούντλακ Τζόναθαν έθεσε το στρατό σε συναγερμό για να αποφευχθούν και νέες επιθέσεις.

Τον Ιανουάριο, περισσότεροι από 300 άνθρωποι είχαν χάσει τη ζωή τους στη Τζος σε συγκρούσεις αντιμαχόμενων συμμοριών νεαρών, που είχαν ως αποτέλεσμα να καούν τεμένη, εκκλησίες αλλά και επιχειρήσεις ενώ ο συνολικός αριθμός των θυμάτων από τις εθνοτικές αντιπαραθέσεις από το 1999 που αποκαταστάθηκε η δημοκρατία στην χώρα, ανέρχεται σε 10.000.

Ο Τζόναθαν είναι χριστιανός από το Νότο της χώρας και αντικαθιστά προσωρινά στην εξουσία της πολυπληθέστερης χώρας της Αφρικής, τον μουσουλμάνο Ουμαρού Γιαρ’ Αντούα, που αναρρώνει από καρδιακά προβλήματα και δεν έχει εμφανιστεί δημόσια από τον προηγούμενο Νοέμβριο.

Με βάση την προφορική συμφωνία στο εσωτερικό του κυβερνώντος Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος, ο υποψήφιος για την προεδρία θα εναλλάσσεται μεταξύ του μουσουλμανικού βορρά και του χριστιανικού νότου κάθε δύο θητείες, γεγονός που σημαίνει ότι ο Τζόναθαν δεν θα μπορεί να είναι υποψήφιος το 2011, που τελειώνει η πρώτη θητεία του Αντούα.

ΝΙΓΗΡΙΑ ΝΕΟ ΞΕΣΠΑΣΜΑ ΕΝΔΟΦΥΛΕΤΙΚΗΣ ΒΙΑΣ ΑΠΟ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΥΣ, ΜΕ ΘΥΜΑΤΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 500 ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ

Σφαγή με πρόσχημα τη θρησκεία

Της ΝΤΙΝΑΣ ΒΑΓΕΝΑ

Στην «Πράσινη Ζώνη» των υψιπέδων της κεντρικής Νιγηρίας για άλλη μια φορά οι διαφορές στο θρήσκευμα ρίχνουν λάδι στη φωτιά των διαχρονικών ενδοφυλετικών αντιπαραθέσεων και εκατέρωθεν διεκδικήσεων ζωτικού χώρου, ο λόγος περνάει στα καλάσνικοφ και τις μασέτες και το αίμα εκατοντάδων ανθρώπων χύνεται από σφαίρα ή λεπίδα.

Το λευκό σεντόνι σκεπάζει τα κομματιασμένα από πρωτοφανή αγριότητα κορμιά των χριστιανών Νιγηριανών. Το θρησκευτικό μίσος μαζί με το φυλετικό γίνονται τα «όπλα» στη διεκδίκηση εκτάσεων γης, μεταξύ των νομάδων μουσουλμάνων εποίκων του Βορρά και των ντόπιων χριστιανών γεωργών του Νότου (φωτ. Reuters)

Ο,τι συνέβη το περασμένο Σαββατοκύριακο στην πόλη Τζος και στα περίχωρά της, στο ημιαυτόνομο νιγηριανό κρατίδιο Πλατό, έφερε τα χαρακτηριστικά μιας τυπικά άγριας και κυνικής αφρικανικής σφαγής: Αμέτρητοι ένοπλοι νομάδες Χάουσα Φουλάνι, μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα, έποικοι από το Βορρά, κατέβηκαν από τα υψώματα, όπου βόσκουν τα κοπάδια τους, και άρχισαν να σφάζουν αδιακρίτως άνδρες και γυναικόπαιδα των -κυρίως γεωργικών- χριστιανικών πληθυσμών των ντόπιων οικισμών των Μπερόμ, Ανακούτα και Αφισάρε, όπως ανέφεραν επιζώντες αυτόπτες μάρτυρες.

Για εκδίκηση

Πάνω από 500 νεκροί εκτιμάται ότι υπήρξε ο απολογισμός της φρίκης. Αδύνατο να υπάρξει ακριβής καταμέτρηση: Αιμόφυρτα κατακομματιασμένα κορμιά πετάχτηκαν σε πηγάδια ή θάφτηκαν βιαστικά σε βεβιασμένες προσπάθειες να κρυφτεί το έγκλημα. Τις τελευταίες εβδομάδες κυκλοφορούσε από στόμα σε στόμα στην περιοχή ότι οι Φουλάνι είχαν κηρύξει τζιχάντ, θέλοντας να πάρουν αιματηρή εκδίκηση για τους δικούς τους που είχαν σφαχτεί τον περασμένο Ιανουάριο -τουλάχιστον 300- όταν νεαροί ένοπλοι των δύο φυλών είχαν ξανά αλληλοσπαραχτεί στην πόλη Τζος. Πολλές οικογένειες μάλιστα είχαν πρόσφατα εγκαταλείψει τα χωριά τους.

Τον Ιανουάριο, η νιγηριανή κυβέρνηση είχε ζητήσει από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης να διερευνήσει σχετικά με εκείνες τις μαζικές δολοφονίες. Το τελευταίο κύμα βίας για την ώρα το αντιμετωπίζει με επιφυλακή του στρατού και απαγορεύσεις κυκλοφορίας στο Πλατό. Η τρέχουσα κατάσταση στη Νιγηρία, την πρώτη πετρελαιοπαραγωγό χώρα της Αφρικής, γίνεται πολυπλοκότερη, με εξελισσόμενη τη διελκυστίνδα ισχύος μεταξύ των υποστηρικτών του (βαριά άρρωστου) προέδρου Ουμάρου Γιαρ'Αντούα και του ασκούντος καθήκοντα προεδρίας Γκούντλακ Τζόναθαν. Εν όψει δε των προεδρικών εκλογών του 2011, θεωρείται όλο και δυσκολότερο για την κεντρική κυβέρνηση να πάρει ουσιαστικά μέτρα κατά της βίας των φυλών, εάν και επισήμως κάθε αντιπαρατιθέμενη πλευρά έχει «υιοθετηθεί» και από διαφορετική πολιτική παράταξη.

(Πηγές: Reuters, Γαλλικό, BBC)

 

Συνεχίζονται οι σφαγές στη Νιγηρία

 

Σε κατάσταση επιφυλακής βρίσκεται ο νιγηριανός στρατός μετά τις επιθέσεις που σημειώθηκαν μέσα στο Σαββατοκύριακο. Οι νεκροί φτάνουν τους 500 σύμφωνα με δηλώσεις του κυβερνήτη του κρατιδίου Πλατό στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Η εφημερίδα Vanguard της Νιγηρίας φιλοξενεί δηλώσεις αυτόπτων μαρτύρων από το χωριό Ντόγκο Ναχάουα σύμφωνα με τους οποίους μέλη της φυλής Χάουσα Φουλάνι κατέβηκαν από τα βουνά κι άρχισαν να πυροβολούν στον αέρα. Όταν οι κάτοικοι του χωριού βγήκαν από τα σπίτια τους, άρχισαν να τους πυροβολούν.

Οι βίαιες συγκρούσεις με θρησκευτικό πρόσχημα είναι συνηθισμένες στο κρατίδιο Πλατό, όπου χριστιανοί κάτοικοι μάχονται εναντίον μουσουλμάνων μεταναστών. Για πράξη τζιχάντ (ιερού πολέμου) έκανε λόγο τοπική χριστιανική οργάνωση αναφερόμενη στο τελευταίο κύμα βίας.

Τον Ιανουάριο περισσότεροι από 300 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους όταν συγκρούστηκαν στην Τζος αντίπαλες συμμορίες νεαρών.

Η χώρα έχει κηρυχθεί από την Κυριακή σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

Αιματηρές συγκρούσεις στη Νιγηρία.
Associated Press: Πεμ. 30 Ιουλ 2009, 22:47

Οι Νιγηριανές δυνάμεις ασφαλείας πραγματοποίησαν εχθές έφοδο στο τέμενος μιας Ισλαμικής σέκτας ή οποία και θεωρείται υπεύθυνη για το πολυήμερο σκηνικό βίας στην βόρεια Νιγηρία. Το αποτέλεσμα της αστυνομικής εφόδου ήταν ο θάνατος περισσοτέρων από 100 ατόμων. Τα πτώματα των νεκρών ήταν παντού διασκορπισμένα σήμερα στη πόλη Maiduguri , ενώ οι δυνάμεις ασφαλείας συνέχιζαν τους ελέγχους από πόρτα σε πόρτα σε μια προσπάθειά να συλλάβουν και τα υπόλοιπα μέλη της συγκεκριμένης σέκτας η οποία πρεσβεύει την ανάγκη της επιβολής αυστηρού Ισλαμικού νόμου στη χώρα, που όμως είναι πολυθρησκευτική.

Ο ηγέτης της σέκτας Mohammed Yusuf, κατάφερε να διαφύγει τη σύλληψη μαζί με 300 περίπου οπαδούς του. Ο υπαρχηγός του όμως μάλλον συγκαταλέγεται ανάμεσα στους νεκρούς. Αυτόπτες μάρτυρες αναφέρουν πως η «μάχη» μεταξύ των δυνάμεων ασφαλείας και των Ισλαμιστών ήταν άνιση καθώς οι δεύτεροι είχαν στη διάθεσή τους μόνο κυνηγετικές καραμπίνες, τόξα και σπαθιά ενώ οι κυβερνητικές δυνάμεις χρησιμοποίησαν ολόκληρο το εύρος της υπεροπλίας τους. «Η αποστολή εξετελέσθη» ήταν το τελικό ανακοινωθέν του επικεφαλής της επιχείρησης αξιωματικού.

Η επιστροφή του παρελθόντος

Ο σεισμός την ξανακάνει αποικία

Της ΚΟΡΙΝΑΣ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΥ, Εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕρΟΤΥΠΙΑ

 

«Η ελπίδα πολλών Αϊτινών που επέζησαν από το σεισμό ίσως είναι να υπαχθούν σε καθεστώς διεθνούς προτεκτοράτου». Το σχόλιο της ιταλικής εφημερίδας «Repubblica» ακούγεται εντελώς ειρωνικό για την πρώτη χώρα της Λ. Αμερικής που έγινε ανεξάρτητη, αλλά, όπως εξελίσσονται τα πράγματα, η Αϊτή θα είναι στο εξής, και άγνωστο για πόσο, μόνο κατ' όνομα ανεξάρτητο κράτος.

 Οι Αμερικανοί αποβιβάζουν διαρκώς στρατό στην Αϊτή, απαγορεύοντας να προσγειωθούν αεροπλάνα       άλλων χωρών με βοήθεια, γεγονός με μεγάλο κόστος σε ανθρώπινες ζωές                                            Ποιου κράτους αυτή τη φορά; Οι μνηστήρες δεν λείπουν. Οι ΗΠΑ, η Βραζιλία και η Γαλλία είναι οι βασικές ξένες δυνάμεις που ερίζουν για την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας, την ανοικοδόμηση και το μελλοντικό έλεγχο της χώρας. Αυτός ο λόγος, και όχι τα αντιαμερικανικά και αντιμπεριαλιστικά αντανακλαστικά ήταν που προκάλεσε την αρχικά έντονη αντίδραση των Γάλλων, οι οποίοι έκαναν λόγο για προσπάθεια προσάρτησης, και των Βραζιλιάνων, απέναντι στην απόβαση των αμερικανικών δυνάμεων στο Πορτ-ο-Πρενς και την ανάληψη ελέγχου του αεροδρομίου.

*Εξυπακούεται ότι εκ των τριών οι ΗΠΑ είναι αυτές που θα λάβουν τη μερίδα του λέοντος. Η στρατιωτική και οικονομική τους υπεροχή, η γεωγραφική γειτνίαση και η εμπειρία από την παλαιότερη στρατιωτική τους παρουσία στη χώρα, τις καθιστούν τον υπ' αριθμόν ένα παίκτη.

Για το φόβο του Τσάβες

Βέβαια, με τόσα μέτωπα ανοιχτά στο εξωτερικό και μια σοβαρή οικονομική κρίση στο εσωτερικό, η Ουάσιγκτον δεν μπορεί να αφοσιωθεί «ψυχή τε και σώματι» στην Αϊτή. Επιπλέον, πέρα από το σίγουρα προσοδοφόρο κεφάλαιο της ανοικοδόμησης, δεν έχει πλέον πολλά να απομυζήσει από αυτή την καθημαγμένη χώρα. Θέλει, ωστόσο, να εδραιώσει την εκεί παρουσία της και να αποτρέψει το ενδεχόμενο να περάσει η Αϊτή στη σφαίρα επιρροής «εχθρικών» δυνάμεων, όπως για παράδειγμα της Βενεζουέλας του Ούγκο Τσάβες.

*Οι ΗΠΑ, ωστόσο, θα πρέπει να συμβιβαστούν και με την έντονη παρουσία της Βραζιλίας, η οποία φιλοδοξεί να εξελιχθεί σε παναμερικανική δύναμη. Ηδη η Βραζιλία αποτελεί τον βασικό εταίρο της Ουάσιγκτον σε αυτή την επιχείρηση διάσωσης, ενώ είναι επικεφαλής των ειρηνευτικών δυνάμεων του ΟΗΕ στην Αϊτή.

Με τη στρατιωτική της παρουσία η Βραζιλία δεν αποσκοπεί μόνο στην επιβολή της τάξης, αλλά και στο να κάνει επίδειξη ισχύος στην ευρύτερη περιοχή. Ο βραζιλιάνος πρόεδρος Λούλα έχει καταστήσει σαφές ότι η ανοικοδόμηση της Αϊτής πρέπει να παραμείνει στα χέρια της Λατινικής Αμερικής. Οι ΗΠΑ δεν φαίνονται να διαφωνούν ριζικά με αυτή την ιδέα, και σίγουρα προτιμούν για εταίρο τον Λούλα αντί για τον Τσάβες.

*Με δεδομένο αυτό το σκηνικό, η «μαμά Γαλλία», η πρώην αποικιοκρατική δύναμη, θα πρέπει μάλλον να αρκεστεί σε ένα δευτερεύοντα ρόλο. Ο γάλλος πρόεδρος Σαρκοζί, βέβαια, ήταν εκείνος που έπεισε τους ευρωπαίους εταίρους για μια σύντομη συνάντηση στις Βρυξέλλες την περασμένη Δευτέρα για την αποστολή αστυνομικής δύναμης στην Αϊτή.

Ομηρος της Ε.Ε.

Ομως, με δεδομένο το ευρύτερο δυσκίνητο ευρωπαϊκό πλαίσιο στο οποίο είναι υποχρεωμένος, εν πολλοίς, να κινηθεί και τον σκληρό ανταγωνισμό που έχει να αντιμετωπίσει από τις ΗΠΑ και τη Βραζιλία, δεν θα πρέπει να τρέφει ιδιαίτερα μεγάλες προσδοκίες. Σύμφωνα με δημοσίευμα της «Le Monde», «κυβερνητική πηγή της Βραζιλίας δήλωνε στο πρακτορείο AFP ότι ο Μπαράκ Ομπάμα πρότεινε στο βραζιλιάνο πρόεδρο Λούλα να αναλάβουν οι ΗΠΑ, η Βραζιλία και ο Καναδάς το συντονισμό των ξένων δωρητών. Ούτε λέξη για τη Γαλλία».

Τα τελευταία χρόνια, στην πραγματικότητα, η Αϊτή αποτελεί προτεκτοράτο του ΟΗΕ και είναι σχεδόν βέβαιο ότι οι όποιοι προστάτες θα κρύβονται πίσω από τη σημαία των Ηνωμένων Εθνών. Αν, και, οι σημαίες δεν έχουν καμία σημασία. Η Αϊτή θα είναι, στην ουσία, αποικία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας. Το δάνειο των 100 εκατομμυρίων δολαρίων που ανακοίνωσε το ΔΝΤ ότι θα δώσει στην Αϊτή, θα προστεθεί στα άλλα 165 εκατομμύρια που χρωστά η χώρα στο διεθνή χρηματοπιστωτικό οργανισμό και θα διέπεται από τους ίδιους ληστρικούς όρους του παρελθόντος.

Οπως σωστά υπενθυμίζει το αριστερό αμερικανικό περιοδικό «The Nation», «με το να λέμε ότι η Αϊτή είναι η φτωχότερη χώρα του δυτικού ημισφαιρίου χάνουμε το νόημα των πραγμάτων. Την Αϊτή την έκαναν φτωχή η Γαλλία, οι ΗΠΑ, η Βρετανία και οι λοιπές δυνάμεις της Δύσης, το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα». 

Οι αλλαγές στην ανθρωπιστική βοήθεια

Της ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΜΠΟΥΜΠΟΥΚΑ

 

Τον κατακερματισμό της διεθνούς ανθρωπιστικής και αναπτυξιακής βοήθειας που προσφέρεται από τις αναπτυγμένες στις αναπτυσσόμενες χώρες του πλανήτη αποτυπώνει πρόσφατη μελέτη δυο ερευνητών του Ινστιτούτου Μεταβατικών Οικονομιών της Στοκχόλμης.

Ο Εμανουέλ Φροτ και ο Χαβιέρ Σαντίσο αποτύπωσαν σε μια συγκριτική έρευνα («Crushed Aid: Fragmentation in Sectoral Aid») το σύνολο των προγραμμάτων βοήθειας που «έτρεχαν» ανά τον πλανήτη μέχρι το 2007 και διαπίστωσαν ότι οι δωρητές αφενός μοιράζουν περίπου τα ίδια χρηματικά ποσά που διέθεταν και στο παρελθόν, αλλά σε μικρότερα κομμάτια πλέον, και αφετέρου μετατοπίζουν το ενδιαφέρον τους σε λιγότερο αναπτυξιακά πρότζεκτ.

Το 2007 «έτρεχαν» ταυτοχρόνως 93.517 προγράμματα βοήθειας σε όλο τον κόσμο, με τάση πολλαπλασιασμού σταθερά ανοδική. Υπήρχαν αναπτυσσόμενες χώρες οι οποίες λάμβαναν βοήθεια ταυτοχρόνως μέσω περισσότερων από 2.000 προγράμματα την ίδια χρονιά (ο διεθνής μέσος όρος ήταν 601): Το Ιράκ είχε 4.162, η Μοζαμβίκη 2.409, η Ινδία 2.122 και ακολουθούσαν Ουγκάντα, Κίνα, Ζάμπια, Ινδονησία, Αιθιοπία, Βιετνάμ, Τανζανία κ.ά. Ενώ, όμως, ο αριθμός των προγραμμάτων βοήθειας αυξάνεται εκρηκτικά (όπως και ο αριθμός των μη κερδοσκοπικών οργανισμών που τα διαχειρίζονται), οι προϋπολογισμοί τους συρρικνώνονται.

Το αξιοσημείωτο είναι ότι το αντικείμενο της βοήθειας που προσφέρουν οι δωρητές μετατοπίζεται δραματικά προς τον κοινωνικό τομέα, αντί της στήριξης της παραγωγής και της οικονομίας των χωρών που λαμβάνουν τις δωρεές. Οι ισχυροί του πλανήτη έχουν διπλασιάσει μέσα σε τρεις δεκαετίες (από 30% του συνόλου της διεθνούς βοήθειας το 1970, σε πάνω από 60% το 2007) τη χρηματοδότηση προγραμμάτων υγείας, εκπαίδευσης, πληθυσμού, προμήθειας νερού, διακυβέρνησης και πρόληψης συγκρούσεων αντί εκείνων που στηρίζουν την παραγωγή (γεωργία, δασοκομία, αλιεία, εξορύξεις, κατασκευές, εμπόριο, τουρισμό) ή την οικονομία (μεταφορές, επικοινωνίες, ενέργεια, τραπεζικά συστήματα) των φτωχών χωρών.

Οι ερευνητές καταγράφουν επίσης μια λίστα χωρών που μονοπωλούν τη βοήθεια προς συγκεκριμένα σημεία του πλανήτη, συνολικά ή για συγκεκριμένους τομείς. Η Ιαπωνία κυριαρχεί στην περιοχή του Ειρηνικού Ωκεανού, ενώ οι ΗΠΑ σε συντριπτικό βαθμό στο Ιράκ και σε σημαντικό ποσοστό στο Καζακστάν, την Κολομβία, την Αίγυπτο, την Ιορδανία και αλλού.

Η εξουδετέρωση της Αϊτής -του Asley Smith από το Counterpunch 14/1

HYPERLINK"http://dosepasa.files.wordpress.com/2010/01/haiti-girl_1558332c.jpg"

INCLUDEPICTURE "http://dosepasa.files.wordpress.com/2010/01/haiti-girl_1558332c.jpg?w=300" \* MERGEFORMATINET

 (του Άσλεϊ Σμιθ, από το αμερικανικό ηλεκτρονικό περιοδικό Counterpunch 14/1/2010. Ο Σμιθ γράφει στο Socialist Worker,όπου πρωτοδημοσιεύτηκε αυτό το άρθρο)

 Σε 100.000 υπολογίζονται τα θύματα του μεγάλου σεισμού στην Αϊτή.

Γιατί το 60% των κτιρίων της πρωτεύουσας Πορτ-ο-Πρενς ήταν φθηνές και ανασφαλείς κατασκευές, όπως είπε ο δήμαρχος της πόλης; Γιατί δεν υπήρχαν οικοδομικοί κανονισμοί σε μια πόλη που βρίσκεται πάνω από ένα τεκτονικό ρήγμα; Γιατί το Πορτ-ο-Πρενς από μια μικρή πόλη των 50.000 κατοίκων, τη δεκαετία του 1950, έχει υπερδιογκωθεί σε μια πόλη 2 εκατομμυρίων απελπιστικά φτωχών ανθρώπων σήμερα; Γιατί ο κρατικός μηχανισμός σαρώθηκε πλήρως από την καταστροφή;  Ενώ οι περισσότεροι άνθρωποι αντέδρασαν στο γεγονός του σεισμού προσπαθώντας να βρουν τρόπους για να βοηθήσουν ή να στείλουν χρήματα, ο Αμερικανός Πατ Ρόμπερτσον της φονταμενταλιστικής Χριστιανικής Δεξιάς επέδειξε ένα νέο αβυσσαλέο ρατσισμό. Είπε ότι οι Αϊτινοί είναι καταραμένοι γιατί  με την επανάστασή τους πριν από δύο αιώνες έκαναν συμφωνία με το διάβολο, προκειμένου να απελευθερωθούν από του Γάλλους δουλοκτήτες. Τα κυρίαρχα εταιρικά ΜΜΕ τουλάχιστον ανέφεραν ότι το σεισμό τον προκάλεσε η μετακίνηση τεκτονικών πλακών και ότι η φτώχεια και η ανικανότητα της κυβέρνησης Πρεβάλ έκαναν ακόμη πιο καταστροφικές τις συνέπειες. Αλλά δεν ανέφεραν το γιατί. “Η κάλυψη των ΜΜΕ χαρακτηρίζεται από πλήρη σχεδόν αποσύνδεση της καταστροφής από την κοινωνική και πολιτική ιστορία της Αϊτής”, αναφέρει ο Καναδός Ιβ Ένγκλερ, που ανήκει στην ομάδα αλληλεγγύης προς την Αϊτή. “Έχουν αναφέρει επανειλημμένα ότι η κυβέρνηση ήταν εντελώς απροετοίμαστη για την αντιμετώπιση μιας τέτοιας κρίσης. Αυτό είναι αλήθεια. Όμως, δεν είπαν το λόγο”. Γιατί το 60% των κτιρίων της πρωτεύουσας Πορτ-ο-Πρενς ήταν φτηνές και ανασφαλείς  κατασκευές, όπως είπε ο δήμαρχος της πόλης; Γιατί δεν υπήρχαν οικοδομικοί κανονισμοί σε μια πόλη που βρίσκεται πάνω από ένα τεκτονικό ρήγμα; Γιατί το Πορτ-ο-Πρες από μια μικρή πόλη των 50.000 κατοίκων, τη δεκαετία του 1950, έχει υπερδιογκωθεί σε μια πόλη 2 εκατομμυρίων απελπιστικά φτωχών ανθρώπων σήμερα; Γιατί ο κρατικός μηχανισμός σαρώθηκε πλήρως από την καταστροφή; Για να δοθούν απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα, πρέπει κανείς να δει ένα δεύτερο ρήγμα – την ιμπεριαλιστική πολιτική των ΗΠΑ έναντι της Αϊτής. Η αμερικανική κυβέρνηση, τα Ηνωμένα Έθνη και άλλες δυνάμεις βοήθησαν την αϊτινή ελίτ να εντάξει τη χώρα στα νεοφιλελεύθερα οικονομικά σχέδια που έριξαν την πλειονότητα του πληθυσμού στη φτώχεια, ερήμωσαν την ύπαιθρο, κατέστρεψαν τις υποδομές και κατέστησαν πλήρως ανήμπορη την κυβέρνηση. Το ρήγμα που προκάλεσε η ιμπεριαλιστική πολιτική συνδυάστηκε με το τεκτονικό ρήγμα και μετέτρεψε μια φυσική καταστροφή σε κοινωνική.

                                                ***

Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, οι ΗΠΑ υποστήριζαν τις δικτατορίες του Παπά Ντοκ Ντιβαλιέ και στη συνέχεια του Μπέιμπι Ντοκ Ντιβαλιέ, που κυβέρνησαν τη χώρα από το 1957 μέχρι το 1986, ως αντικομουνιστικό αντίβαρο στην κοντινή Κούβα. Υπό την καθοδήγηση των ΗΠΑ, στις δεκαετίες του 1970 και 1980, ο υιός Ντιβαλιέ άνοιξε την αϊτινή οικονομία στο αμερικανικό κεφάλαιο. Τα εισαγόμενα αγροτικά προϊόντα που πλημμύρισαν τη χώρα κατέστρεψαν τη γεωργία. Έτσι εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι από την ύπαιθρο συγκεντρώθηκαν σαν κοπάδια στις φτωχογειτονιές του Πορτ-ο-Πρενς, φθηνή εργατική δύναμη για τα εργατικά κολαστήρια που είχαν ιδρύσει οι Αμερικανοί στις ειδικές ζώνες προστασίας των εξαγωγών. Στη δεκαετία του 1980, οι Αϊτινοί ξεσηκώθηκαν για να διώξουν τους Ντιβαλιέ από την εξουσία  και εξέλεξαν , το 1990, έναν μεταρρυθμιστή, τον Ζαν-Μπερτράν Αριστίντ ως πρόεδρο. Στο πρόγραμμά  του περιλάμβανε τον αναδασμό της γης, τη βοήθεια προς τους χωρικούς, την αναδάσωση, τις επενδύσεις στις λαϊκές υποδομές, τις αυξήσεις μισθών και τα συνδικαλιστικά δικαιώματα για τους εργάτες που δούλευαν στα εργοστάσια-κάτεργα. Στη συνέχεια, τον Σεπτέμβριο του 1991, οι ΗΠΑ υποστήριξαν ένα πραξικόπημα που ανέτρεψε τον Αριστίντ. Τελικά, ο εκλεγμένος πρόεδρος αποκαταστάθηκε το 1995, όταν ο Μπιλ Κλίντον έστειλε στρατεύματα στο νησί – υπό τον όρο όμως  ότι θα εφάρμοζε το αμερικανικό νεοφιλελεύθερο σχέδιο, το “σχέδιο θανάτου” όπως το αποκαλούν οι Αϊτινοί. Ο Αριστίντ αντιστάθηκε στην εφαρμογή ορισμένων σημείων του αμερικανικού προγράμματος για την Αϊτή, αλλά εφάρμοσε άλλα, υπονομεύοντας τις πιο ελπιδοφόρες μεταρρυθμίσεις του. Οι Αμερικανοί γίνονταν όλο και πιο ανυπόμονοι εξαιτίας της μη πλήρους υπακοής του, και όταν  ζήτησε 21 δισεκατομμύρια δολάρια ως αποζημίωση, κατά τη διάρκεια του τελευταίου έτους του στην εξουσία,επέβαλαν οικονομικό εμπάργκο που στραγγάλισε τη χώρα ρίχνοντας αγρότες και εργάτες σε ακόμη μεγαλύτερη φτώχεια.

                                                        ***

Το 2004, οι ΗΠΑ συνεργάστηκαν με την αϊτινή άρχουσα τάξη και αναβίωσαν τα τάγματα θανάτου τα οποία ανέτρεψαν την κυβέρνηση, απήγαγαν και απέλασαν τον Αριστίντ. Τα Ηνωμένα Έθνη έστειλαν στρατεύματα κατοχής στη χώρα και στην εξουσία εγκαταστάθηκε  η κυβέρνηση-μαριονέτα του Ζεράρ Λατορτί  με στόχο να συνεχίσει την εφαρμογή του αμερικανικού νεοφιλελεύθερου σχεδίου. Το βραχύβιο καθεστώς του Λατορτί ήταν πλήρως διεφθαρμένο –ο ίδιος και οι φίλοι του έβαλαν στην τσέπη μέρος των 4 δισεκατομμυρίων δολαρίων που διοχετεύτηκαν στη χώρα από τις ΗΠΑ και άλλες δυνάμεις μετά τον τερματισμό του εμπάργκο. Το καθεστώς κατεδάφισε τις ήπιες μεταρρυθμίσεις που είχε κατορθώσει να εφαρμόσει ο Αριστίντ. Η φτώχεια και η υποβάθμιση των υποδομών της χώρας επιδεινώθηκαν. Στις εκλογές του 2006, οι Αϊτινοί ψήφισαν τον επί μακρόν σύμμαχο του Αριστίντ Ρενέ Πρεβάλ ως πρόεδρο. Όμως ο Πρεβάλ είναι μια ανίσχυρη προσωπικότητα που  συναίνεσε με τα αμερικανικά σχέδια για τη χώρα και απέτυχε να αναχαιτίσει την αυξανόμενη κοινωνική κρίση. Στην πραγματικότητα, οι ΗΠΑ, ο ΟΗΕ και άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις κατάφεραν να παρακάμψουν την κυβέρνηση Πρεβάλ και να διοχετεύσουν χρήματα στις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ)  αντί να τα διαθέσουν στις κρατικές υπηρεσίες. Ο Ιβ Ένγκλερ λέει ότι “σήμερα στην Αϊτή οι ΜΚΟ έχουν τη μεγαλύτερη κατά κεφαλήν παρουσία στον κόσμο”. Η κυβέρνηση του Πρεβάλ έχει γίνει πολιτικό φύλλο συκής, πίσω από το οποίο οι βασικές αποφάσεις λαμβάνονται από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και εφαρμόζονται από τις διεθνείς ΜΚΟ που αυτές επιλέγουν.

                                                          ***

Την πραγματική εξουσία δεν την ασκεί η κυβέρνηση Πρεβάλ, αλλά οι δυνάμεις κατοχής του ΟΗΕ με τη στήριξη των ΗΠΑ. Οι δυνάμεις του ΟΗΕ, υπό βραζιλιάνικη ηγεσία, προστάτεψαν τους πλούσιους και συνεργάστηκαν –ή έκαναν τα στραβά μάτια– με τα ακροδεξιά τάγματα θανάτου που τρομοκρατούν τους υποστηρικτές του Αριστίντ και του κόμματός του Lavalas. Οι κατακτητές δεν έχουν κάνει τίποτε για ν’ αντιμετωπίσουν τη φτώχεια, για να αποκαταστήσουν τις διαλυμένες υποδομές και την τεράστια αποψίλωση των δασών που επιδεινώνει τα αποτελέσματα πολλών φυσικών καταστροφών – των μεγάλων τυφώνων του 2004 και του 2008 και τώρα του μεγάλου σεισμού στο Πορτ-ο-Πρενς. Αντ΄ αυτού, απλώς αστυνομεύουν εν μέσω κοινωνικής καταστροφής και έτσι διαπράττουν τα συνήθη εγκλήματα που χαρακτηρίζουν τις απανταχού αστυνομικές δυνάμεις. Όπως έγραψε ο Νταν Μπίτον στη NACLA Report on Americas: “Η Αποστολή Σταθεροποίησης του ΟΗΕ στην Αϊτή (Minustah), που άρχισε τον Ιούνιο του 2004, έχει στιγματιστεί από σκάνδαλα δολοφονιών, βιασμών και άλλων βίαιων πράξεων των στρατιωτών της  σχεδόν από την έναρξη της παρουσίας της”. Αρχικά η κυβέρνηση Μπους και τώρα η κυβέρνηση Ομπάμα χρησιμοποίησαν το πραξικόπημα,  την κοινωνική κρίση και τις φυσικές καταστροφές για να επεκτείνουν την εφαρμογή των νεοφιλελεύθερων οικονομικών σχεδίων. Υπό τον Ομπάμα, οι ΗΠΑ διέγραψαν μεν 1,2 δισ. δολάρια χρέους, αλλά  όχι όλο το χρέος της Αϊτής – και έτσι η χώρα πληρώνει ακόμη τεράστια ποσά στην Παναμερικανική Τράπεζα Ανάπτυξης. Η ανακούφιση από το χρέος είναι η κλασική βιτρίνα της αληθινής πολιτικής του Ομπάμα έναντι της Αϊτής, που είναι ίδια με την προγενέστερη αμερικανική πολιτική.  Σε στενή συνεργασία με τον ειδικό απεσταλμένο του ΟΗΕ στην Αϊτή, τον πρώην πρόεδρο Μπιλ Κλίντον, ο Ομπάμα πίεσε να εφαρμοστεί ένα οικονομικό πρόγραμμα οικείο σε όλη την Καραϊβική – τουρισμός, υφαντουργίες-κάτεργα και εξασθένηση του δημόσιου ελέγχου της οικονομίας μέσω ιδιωτικοποιήσεων και απορρύθμισης. Πιο συγκεκριμένα, ο Κλίντον έχει ενορχηστρώσει ένα σχέδιο για τη μετατροπή του βορρά της Αϊτής σε τουριστική περιοχή, όσο γίνεται πιο μακριά από τις συνεχώς επεκτεινόμενες φτωχογειτονιές του Πορτ-ο-Πρενς. Ο Κλίντον δελέασε την εταιρεία Royal Caribbean Cruise Lines να επενδύσει 55 εκατομμύρια δολάρια για να κατασκευάσει μια προβλήτα κατά μήκος της ακτογραμμής του Λαμπαντί,την οποία μίσθωσε μέχρι το 2050. Από εκεί, η τουριστική βιομηχανία της Αϊτής ευελπιστεί να οργανώνει εκδρομές στο  κάστρο Λαφεριέρ, το οποίο βρίσκεται στην κορυφή ενός βουνού, και στο παλάτι Σαν Σουσί που χτίστηκαν από τον Ανρί Κριστόφ, έναν από τους ηγέτες της επανάστασης των σκλάβων της Αϊτής. Σύμφωνα με την εφημερίδα Miami Herald: Το αξίας 40 εκατομμυρίων δολαρίων πρόγραμμα θα μεταμορφώσει τη σημερινή μικρή και όμορφη πόλη του Μιλό, που φιλοξενεί τα ερείπια του κάστρου και του Σαν Σουσί, σε ένα άκρως τουριστικό προορισμό, με αγορές έργων τέχνης και χειροτεχνημάτων, εστιατόρια και πλακόστρωτους δρόμους. Οι επισκέπτες θα μεταφέρονται με οχηματαγωγά στον κόλπο, μετά την πόλη Καπ-Αϊτιέν, και στη συνέχεια   με λεωφορείο πέρα από τις φυτείες των χωρικών. Φτάνοντας το Μιλό θα περπατούν ή θα ιππεύουν προς το κάστρο, το οποίο  κηρύχθηκε το 1982  [από την ΟΥΝΕΣΚΟ] τόπος παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς… Οι οικοτουρισμός, η αρχαιολογική εξερεύνηση και οι ηδονοβλεπτικές επισκέψεις σε τελετές βουντού αποτελούν τον κράχτη της αναπτυσσόμενης βιομηχανίας τουρισμού της Αϊτής, καθώς η Royal Caribbean σχεδιάζει να φέρει το μεγαλύτερο κρουαζερόπλοιο του κόσμου, ανταποκρινόμενη στην ανάγκη για εκδρομές. Έτσι, ενώ ο Πατ Ρόμπερτσον αποκηρύττει τη μεγάλη επανάσταση των σκλάβων της Αϊτής ως συμφωνία με το διάβολο, ο Μπιλ Κλίντον βοηθάει να υποβαθμιστεί σε μια παγίδα για τους τουρίστες. Ταυτόχρονα, τα σχέδια του Κλίντον για την Αϊτή περιλαμβάνουν την επέκταση των εργοστασίων-κατέργων για να επωφεληθούν οι επιχειρηματίες από τη χρήση της φθηνής εργατικής δύναμης του πληθυσμού των πόλεων. Οι δασμοαπαλλαγές που εκχώρησαν οι ΗΠΑ στα εξαγόμενα από την Αϊτή ενδύματα διευκολύνουν την επιστροφή αυτών των επιχειρήσεων-κατέργων στο νησί. Ο Κλίντον εκθείασε τις δυνατότητες ανάπτυξης τέτοιων εργοστασίων κατά τη διάρκεια μιας αστραπιαίας περιοδείας σε εργοστάσιο υφαντουργίας που ανήκει και διευθύνεται από τη διαβόητη Cintas Corp. Ανάγγειλε ότι ο Τζορτζ Σόρος πρόσφερε 50 εκατομμύρια δολάρια για την κατασκευή ενός  νέου βιομηχανικού  πάρκου, όπου θα εγκατασταθούν αυτά τα κάτεργα, προβλέποντας ότι θα μπορούσε να δημιουργήσει 25.000 θέσεις εργασίας στον κλάδο του ενδύματος. Ο Κλίντον εξήγησε σε μια συνέντευξη Τύπου ότι η κυβέρνηση της Αϊτής θα μπορούσε να δημιουργήσει “περισσότερες θέσεις εργασίας μειώνοντας το κόστος των επιχειρήσεων, συμπεριλαμβανομένου του κόστους ενοικίου”. Όπως είπε ο ιδρυτής της οργάνωσης υπεράσπισης δικαιωμάτων TransAfrica στο  δίκτυο Democracy Now!: “ Αυτό δεν είναι το είδος της επένδυσης που χρειάζεται η Αϊτή. Χρειάζεται επενδύσεις κεφαλαίου. Χρειάζεται επενδύσεις που θα την καθιστούν αυτάρκη. Χρειάζεται επενδύσεις που θα της εξασφαλίσουν τα αναγκαία τρόφιμα”. Ένας από τους λόγους που ο Κλίντον εκθείαζε με τόση επιμονή τα εργατικά κάτεργα είναι ότι το πραξικόπημα [του 2004], το οποίο στήριξε η αμερικανική κυβέρνηση, κατέστειλε κάθε αντίσταση. Ξεφορτώθηκε τον Αριστίντ και την ενοχλητική συνήθειά του να αυξάνει τους κατώτατους μισθούς. Του απαγόρευσε να επιστρέψει στη χώρα, τρομοκράτησε τους συμμάχους του και απαγόρευσε στο κόμμα του, Fanmi Lavalas, το οποίο υποστηριζόταν από την πλειοψηφία,να συμμετάσχει στις εκλογές για την κυβέρνηση. Το δικτατορικό καθεστώς οργάνωσε επίσης επιθέσεις εναντίον των συνδικαλιστών μέσα στα εργοστάσια-κάτεργα. Συνεπώς ο Κλίντον ήταν σε θέση να διαβεβαιώσει τους επιχειρηματίες: “Το πολιτικό ρίσκο που αναλαμβάνετε  στην Αϊτή είναι μικρότερο απ’ όσο υπήρξε ποτέ στη διάρκεια της ζωής μου”. Έτσι, όπως και οι προηγούμενες προεδρίες, η προεδρία Ομπάμα εργάστηκε προς όφελος της αϊτινής ελίτ, διευκόλυνε τις διεθνικές εταιρείες να επωφεληθούν από τη φθηνή εργατική δύναμη, υπέσκαψε την ικανότητα του αϊτινού κράτους να θεσπίζει κοινωνικές ρυθμίσεις και κατέστειλε κάθε πολιτική αντίσταση.

                                                ***

Αυτές οι πολιτικές οδήγησαν ευθέως στην εξουδετέρωση του κράτους, στην καταστροφή των δημόσιων υποδομών, στην οικοδόμηση επικίνδυνων κτιρίων και σε απελπιστική φτώχεια. Όλα αυτά, σε συνδυασμό με τους τυφώνες, και τώρα με το σεισμό, μετέτρεψαν τις φυσικές σε κοινωνικές καταστροφές. Η βοήθεια προς την Αϊτή σήμερα είναι άκρως αναγκαία, αλλά αυτό δεν πρέπει να μας κάνει πολιτικά τυφλούς. Όπως είπε ο Ένγκλερ: Η βοήθεια προς την Αϊτή χρησιμοποιούνταν πάντα για να προωθήσει τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα. Αυτό είναι προφανές αν εξετάσει κανείς το πώς μεταχειρίστηκαν οι ΗΠΑ και ο Καναδάς την κυβέρνηση του Αριστίντ και πώς την κυβέρνηση των πραξικοπηματιών. Στέρησαν από τον Αριστίντ σχεδόν όλη τη βοήθεια. Μετά το πραξικόπημα όμως, άνοιξαν την κάνουλα του χρήματος για να στηρίξουν ορισμένες από τις πιο αντιδραστικές δυνάμεις της αϊτινής κοινωνίας. Πρέπει λοιπόν να αντισταθούμε σε κάθε προσπάθεια των ΗΠΑ και άλλων δυνάμεων να χρησιμοποιήσουν αυτή την κρίση για να επιβάλουν ακόμη πιο εκτεταμένα το πρόγραμμά τους σε μια εξαντλημένη χώρα. Πρέπει να έχουμε επίγνωση του ρόλου που παίζουν οι διεθνείς Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις. Ενώ πολλές ΜΚΟ προσπαθούν να αντιμετωπίσουν την κρίση, η αμερικανική και άλλες κυβερνήσεις τούς δίνουν βοήθεια με σκοπό την υπονόμευση του δημοκρατικού δικαιώματος των Αϊτινών στον αυτοπροσδιορισμό. Οι διεθνείς ΜΚΟ δεν ελέγχονται από το αϊτινό κράτος ή τον αϊτινό πληθυσμό. Έτσι η βοήθεια που διοχετεύεται μέσω αυτών υποσκάπτει ακόμη περισσότερο τον ελάχιστο έλεγχο που ασκούν ακόμη οι Αϊτινοί στην κοινωνία τους. Η κυβέρνηση Ομπάμα οφείλει να άρει αμέσως την απαγόρευση επιστροφής του Αριστίντ στη χώρα [ζει εξόριστος στη Νότια Αφρική] και την απαγόρευση συμμετοχής του κόμματός του στην εκλογική διαδικασία — στην οποία όμως επιτρέπεται να συμμετάσχει ένας γνωστός ναρκέμπορος εγκληματίας και ηγέτης του πραξικοπήματος, ο Γκι Φιλίπ, και το κόμμα του Μέτωπο Εθνικής Ανοικοδόμησης. Ο Αριστίντ και το κόμμα του είναι το πιο δημοφιλές στη χώρα και πρέπει να έχει το δικαίωμα να συμμετέχει σε μια ανοιχτή και ανόθευτη ψηφοφορία. Επίσης, οι ΗΠΑ πρέπει να σταματήσουν να απελαύνουν Αϊτινούς που εγκατέλειψαν την κατεστραμμένη από την κρίση χώρα τους και να παραχωρήσουν το καθεστώς προσωρινής προστασίας στους Αϊτινούς πρόσφυγες. Να επιτρέψουν σε κάθε Αϊτινό που προσπάθησε να διαφύγει από την πολιτική και κοινωνική κρίση μετά το πραξικόπημα, τους τυφώνες και τώρα το σεισμό να μείνει νόμιμα στις ΗΠΑ. Πάνω απ’ όλα, πρέπει να απαιτήσουμε να σταματήσουν οι ΗΠΑ να επιβάλουν τα νεοφιλελεύθερα σχέδιά τους. Οι ΗΠΑ λεηλατούσαν επί δεκαετίες την αϊτινή κοινωνία. Δεν χρωστά η Αϊτή στις ΗΠΑ, στις άλλες χώρες ή στα διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, αλλά το αντίθετο. Οι ΗΠΑ, η Γαλλία, ο Καναδάς και τα Ηνωμένα Έθνη οφείλουν αποζημιώσεις στο λαό της Αϊτής, για να επανορθώσουν τη ζημιά που προκάλεσαν με την ιμπεριαλιστική λεηλασία της χώρας. Με τα κεφάλαια αυτά και την πολιτική ελευθερία, οι Αϊτινοί θα μπορούσαν τελικά να διαμορφώσουν το πολιτικό και οικονομικό τους μέλλον – όσα ονειρεύτηκαν αυτοί που ξεσηκώθηκαν ενάντια στη σκλαβιά 200 χρόνια πριν.

Η εξουδετέρωση της Αϊτής -του Asley Smith από το Counterpunch 14/1

>

HYPERLINK"http://dosepasa.files.wordpress.com/2010/01/haiti-girl_1558332c.jpg"

INCLUDEPICTURE "http://dosepasa.files.wordpress.com/2010/01/haiti-girl_1558332c.jpg?w=300" \* MERGEFORMATINET

 (του Άσλεϊ Σμιθ, από το αμερικανικό ηλεκτρονικό περιοδικό Counterpunch 14/1/2010. Ο Σμιθ γράφει στο Socialist Worker,όπου πρωτοδημοσιεύτηκε αυτό το άρθρο)

 Σε 100.000 υπολογίζονται τα θύματα του μεγάλου σεισμού στην Αϊτή.

 Γιατί το 60% των κτιρίων της πρωτεύουσας Πορτ-ο-Πρενς ήταν φθηνές και ανασφαλείς κατασκευές, όπως είπε ο δήμαρχος της πόλης; Γιατί δεν υπήρχαν οικοδομικοί κανονισμοί σε μια πόλη που βρίσκεται πάνω από ένα τεκτονικό ρήγμα; Γιατί το Πορτ-ο-Πρενς από μια μικρή πόλη των 50.000 κατοίκων, τη δεκαετία του 1950, έχει υπερδιογκωθεί σε μια πόλη 2 εκατομμυρίων απελπιστικά φτωχών ανθρώπων σήμερα; Γιατί ο κρατικός μηχανισμός σαρώθηκε πλήρως από την καταστροφή;

 Ενώ οι περισσότεροι άνθρωποι αντέδρασαν στο γεγονός του σεισμού προσπαθώντας να βρουν τρόπους για να βοηθήσουν ή να στείλουν χρήματα, ο Αμερικανός Πατ Ρόμπερτσον της φονταμενταλιστικής Χριστιανικής Δεξιάς επέδειξε ένα νέο αβυσσαλέο ρατσισμό. Είπε ότι οι Αϊτινοί είναι καταραμένοι γιατί  με την επανάστασή τους πριν από δύο αιώνες έκαναν συμφωνία με το διάβολο, προκειμένου να απελευθερωθούν από του Γάλλους δουλοκτήτες.

Τα κυρίαρχα εταιρικά ΜΜΕ τουλάχιστον ανέφεραν ότι το σεισμό τον προκάλεσε η μετακίνηση τεκτονικών πλακών και ότι η φτώχεια και η ανικανότητα της κυβέρνησης Πρεβάλ έκαναν ακόμη πιο καταστροφικές τις συνέπειες. Αλλά δεν ανέφεραν το γιατί.

“Η κάλυψη των ΜΜΕ χαρακτηρίζεται από πλήρη σχεδόν αποσύνδεση της καταστροφής από την κοινωνική και πολιτική ιστορία της Αϊτής”, αναφέρει ο Καναδός Ιβ Ένγκλερ, που ανήκει στην ομάδα αλληλεγγύης προς την Αϊτή. “Έχουν αναφέρει επανειλημμένα ότι η κυβέρνηση ήταν εντελώς απροετοίμαστη για την αντιμετώπιση μιας τέτοιας κρίσης. Αυτό είναι αλήθεια. Όμως, δεν είπαν το λόγο”.

 Γιατί το 60% των κτιρίων της πρωτεύουσας Πορτ-ο-Πρενς ήταν φτηνές και ανασφαλείς  κατασκευές, όπως είπε ο δήμαρχος της πόλης; Γιατί δεν υπήρχαν οικοδομικοί κανονισμοί σε μια πόλη που βρίσκεται πάνω από ένα τεκτονικό ρήγμα; Γιατί το Πορτ-ο-Πρες από μια μικρή πόλη των 50.000 κατοίκων, τη δεκαετία του 1950, έχει υπερδιογκωθεί σε μια πόλη 2 εκατομμυρίων απελπιστικά φτωχών ανθρώπων σήμερα; Γιατί ο κρατικός μηχανισμός σαρώθηκε πλήρως από την καταστροφή;

Για να δοθούν απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα, πρέπει κανείς να δει ένα δεύτερο ρήγμα – την ιμπεριαλιστική πολιτική των ΗΠΑ έναντι της Αϊτής. Η αμερικανική κυβέρνηση, τα Ηνωμένα Έθνη και άλλες δυνάμεις βοήθησαν την αϊτινή ελίτ να εντάξει τη χώρα στα νεοφιλελεύθερα οικονομικά σχέδια που έριξαν την πλειονότητα του πληθυσμού στη φτώχεια, ερήμωσαν την ύπαιθρο, κατέστρεψαν τις υποδομές και κατέστησαν πλήρως ανήμπορη την κυβέρνηση.

Το ρήγμα που προκάλεσε η ιμπεριαλιστική πολιτική συνδυάστηκε με το τεκτονικό ρήγμα και μετέτρεψε μια φυσική καταστροφή σε κοινωνική.

                                                ***

Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, οι ΗΠΑ υποστήριζαν τις δικτατορίες του Παπά Ντοκ Ντιβαλιέ και στη συνέχεια του Μπέιμπι Ντοκ Ντιβαλιέ, που κυβέρνησαν τη χώρα από το 1957 μέχρι το 1986, ως αντικομουνιστικό αντίβαρο στην κοντινή Κούβα.

Υπό την καθοδήγηση των ΗΠΑ, στις δεκαετίες του 1970 και 1980, ο υιός Ντιβαλιέ άνοιξε την αϊτινή οικονομία στο αμερικανικό κεφάλαιο. Τα εισαγόμενα αγροτικά προϊόντα που πλημμύρισαν τη χώρα κατέστρεψαν τη γεωργία. Έτσι εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι από την ύπαιθρο συγκεντρώθηκαν σαν κοπάδια στις φτωχογειτονιές του Πορτ-ο-Πρενς, φθηνή εργατική δύναμη για τα εργατικά κολαστήρια που είχαν ιδρύσει οι Αμερικανοί στις ειδικές ζώνες προστασίας των εξαγωγών.

Στη δεκαετία του 1980, οι Αϊτινοί ξεσηκώθηκαν για να διώξουν τους Ντιβαλιέ από την εξουσία  και εξέλεξαν , το 1990, έναν μεταρρυθμιστή, τον Ζαν-Μπερτράν Αριστίντ ως πρόεδρο. Στο πρόγραμμά  του περιλάμβανε τον αναδασμό της γης, τη βοήθεια προς τους χωρικούς, την αναδάσωση, τις επενδύσεις στις λαϊκές υποδομές, τις αυξήσεις μισθών και τα συνδικαλιστικά δικαιώματα για τους εργάτες που δούλευαν στα εργοστάσια-κάτεργα.

Στη συνέχεια, τον Σεπτέμβριο του 1991, οι ΗΠΑ υποστήριξαν ένα πραξικόπημα που ανέτρεψε τον Αριστίντ. Τελικά, ο εκλεγμένος πρόεδρος αποκαταστάθηκε το 1995, όταν ο Μπιλ Κλίντον έστειλε στρατεύματα στο νησί – υπό τον όρο όμως 

ότι θα εφάρμοζε το αμερικανικό νεοφιλελεύθερο σχέδιο, το “σχέδιο θανάτου” όπως το αποκαλούν οι Αϊτινοί.

Ο Αριστίντ αντιστάθηκε στην εφαρμογή ορισμένων σημείων του αμερικανικού προγράμματος για την Αϊτή, αλλά εφάρμοσε άλλα, υπονομεύοντας τις πιο ελπιδοφόρες μεταρρυθμίσεις του. Οι Αμερικανοί γίνονταν όλο και πιο ανυπόμονοι εξαιτίας της μη πλήρους υπακοής του, και όταν  ζήτησε 21 δισεκατομμύρια δολάρια ως αποζημίωση, κατά τη διάρκεια του τελευταίου έτους του στην εξουσία,επέβαλαν οικονομικό εμπάργκο που στραγγάλισε τη χώρα ρίχνοντας αγρότες και εργάτες σε ακόμη μεγαλύτερη φτώχεια.

                                                          ***

Το 2004, οι ΗΠΑ συνεργάστηκαν με την αϊτινή άρχουσα τάξη και αναβίωσαν τα τάγματα θανάτου τα οποία ανέτρεψαν την κυβέρνηση, απήγαγαν και απέλασαν τον Αριστίντ. Τα Ηνωμένα Έθνη έστειλαν στρατεύματα κατοχής στη χώρα και στην εξουσία εγκαταστάθηκε  η κυβέρνηση-μαριονέτα του Ζεράρ Λατορτί  με στόχο να συνεχίσει την εφαρμογή του αμερικανικού νεοφιλελεύθερου σχεδίου.

Το βραχύβιο καθεστώς του Λατορτί ήταν πλήρως διεφθαρμένο –ο ίδιος και οι φίλοι του έβαλαν στην τσέπη μέρος των 4 δισεκατομμυρίων δολαρίων που διοχετεύτηκαν στη χώρα από τις ΗΠΑ και άλλες δυνάμεις μετά τον τερματισμό του εμπάργκο. Το καθεστώς κατεδάφισε τις ήπιες μεταρρυθμίσεις που είχε κατορθώσει να εφαρμόσει ο Αριστίντ. Η φτώχεια και η υποβάθμιση των υποδομών της χώρας επιδεινώθηκαν.

Στις εκλογές του 2006, οι Αϊτινοί ψήφισαν τον επί μακρόν σύμμαχο του Αριστίντ Ρενέ Πρεβάλ ως πρόεδρο. Όμως ο Πρεβάλ είναι μια ανίσχυρη προσωπικότητα που  συναίνεσε με τα αμερικανικά σχέδια για τη χώρα και απέτυχε να αναχαιτίσει την αυξανόμενη κοινωνική κρίση.                  

Στην πραγματικότητα, οι ΗΠΑ, ο ΟΗΕ και άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις κατάφεραν να παρακάμψουν την κυβέρνηση Πρεβάλ και να διοχετεύσουν χρήματα στις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ)  αντί να τα διαθέσουν στις κρατικές υπηρεσίες. Ο Ιβ Ένγκλερ λέει ότι “σήμερα στην Αϊτή οι ΜΚΟ έχουν τη μεγαλύτερη κατά κεφαλήν παρουσία στον κόσμο”. Η κυβέρνηση του Πρεβάλ έχει γίνει πολιτικό φύλλο συκής, πίσω από το οποίο οι βασικές αποφάσεις λαμβάνονται από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και εφαρμόζονται από τις διεθνείς ΜΚΟ που αυτές επιλέγουν.

                                                          ***

Την πραγματική εξουσία δεν την ασκεί η κυβέρνηση Πρεβάλ, αλλά οι δυνάμεις κατοχής του ΟΗΕ με τη στήριξη των ΗΠΑ. Οι δυνάμεις του ΟΗΕ, υπό βραζιλιάνικη ηγεσία, προστάτεψαν τους πλούσιους και συνεργάστηκαν –ή έκαναν τα στραβά μάτια– με τα ακροδεξιά τάγματα θανάτου που τρομοκρατούν τους υποστηρικτές του Αριστίντ και του κόμματός του Lavalas.

Οι κατακτητές δεν έχουν κάνει τίποτε για ν’ αντιμετωπίσουν τη φτώχεια, για να αποκαταστήσουν τις διαλυμένες υποδομές και την τεράστια αποψίλωση των δασών που επιδεινώνει τα αποτελέσματα πολλών φυσικών καταστροφών – των μεγάλων τυφώνων του 2004 και του 2008 και τώρα του μεγάλου σεισμού στο Πορτ-ο-Πρενς.

Αντ΄ αυτού, απλώς αστυνομεύουν εν μέσω κοινωνικής καταστροφής και έτσι διαπράττουν τα συνήθη εγκλήματα που χαρακτηρίζουν τις απανταχού αστυνομικές δυνάμεις. Όπως έγραψε ο Νταν Μπίτον στη NACLA Report on Americas: “Η Αποστολή Σταθεροποίησης του ΟΗΕ στην Αϊτή (Minustah), που άρχισε τον Ιούνιο του 2004, έχει στιγματιστεί από σκάνδαλα δολοφονιών, βιασμών και άλλων βίαιων πράξεων των στρατιωτών της  σχεδόν από την έναρξη της παρουσίας της”.

Αρχικά η κυβέρνηση Μπους και τώρα η κυβέρνηση Ομπάμα χρησιμοποίησαν το πραξικόπημα,  την κοινωνική κρίση και τις φυσικές καταστροφές για να επεκτείνουν την εφαρμογή των νεοφιλελεύθερων οικονομικών σχεδίων.

Υπό τον Ομπάμα, οι ΗΠΑ διέγραψαν μεν 1,2 δισ. δολάρια χρέους, αλλά  όχι όλο το χρέος της Αϊτής – και έτσι η χώρα πληρώνει ακόμη τεράστια ποσά στην Παναμερικανική Τράπεζα Ανάπτυξης. Η ανακούφιση από το χρέος είναι η κλασική βιτρίνα της αληθινής πολιτικής του Ομπάμα έναντι της Αϊτής, που είναι ίδια με την προγενέστερη αμερικανική πολιτική.

 Σε στενή συνεργασία με τον ειδικό απεσταλμένο του ΟΗΕ στην Αϊτή, τον πρώην πρόεδρο Μπιλ Κλίντον, ο Ομπάμα πίεσε να εφαρμοστεί ένα οικονομικό πρόγραμμα οικείο σε όλη την Καραϊβική – τουρισμός, υφαντουργίες-κάτεργα και εξασθένηση του δημόσιου ελέγχου της οικονομίας μέσω ιδιωτικοποιήσεων και απορρύθμισης.

Πιο συγκεκριμένα, ο Κλίντον έχει ενορχηστρώσει ένα σχέδιο για τη μετατροπή του βορρά της Αϊτής σε τουριστική περιοχή, όσο γίνεται πιο μακριά από τις συνεχώς επεκτεινόμενες φτωχογειτονιές του Πορτ-ο-Πρενς. Ο Κλίντον δελέασε την εταιρεία Royal Caribbean Cruise Lines να επενδύσει 55 εκατομμύρια δολάρια για να κατασκευάσει μια προβλήτα κατά μήκος της ακτογραμμής του Λαμπαντί,την οποία μίσθωσε μέχρι το 2050.

Από εκεί, η τουριστική βιομηχανία της Αϊτής ευελπιστεί να οργανώνει εκδρομές στο  κάστρο Λαφεριέρ, το οποίο βρίσκεται στην κορυφή ενός βουνού, και στο παλάτι Σαν Σουσί που χτίστηκαν από τον Ανρί Κριστόφ, έναν από τους ηγέτες της επανάστασης των σκλάβων της Αϊτής. Σύμφωνα με την εφημερίδα Miami Herald:

Το αξίας 40 εκατομμυρίων δολαρίων πρόγραμμα θα μεταμορφώσει τη σημερινή μικρή και όμορφη πόλη του Μιλό, που φιλοξενεί τα ερείπια του κάστρου και του Σαν Σουσί, σε ένα άκρως τουριστικό προορισμό, με αγορές έργων τέχνης και χειροτεχνημάτων, εστιατόρια και πλακόστρωτους δρόμους. Οι επισκέπτες θα μεταφέρονται με οχηματαγωγά στον κόλπο, μετά την πόλη Καπ-Αϊτιέν, και στη συνέχεια   με λεωφορείο πέρα από τις φυτείες των χωρικών. Φτάνοντας το Μιλό θα περπατούν ή θα ιππεύουν προς το κάστρο, το οποίο  κηρύχθηκε το 1982  [από την ΟΥΝΕΣΚΟ] τόπος παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς…

Οι οικοτουρισμός, η αρχαιολογική εξερεύνηση και οι ηδονοβλεπτικές επισκέψεις σε τελετές βουντού αποτελούν τον κράχτη της αναπτυσσόμενης βιομηχανίας τουρισμού της Αϊτής, καθώς η Royal Caribbean σχεδιάζει να φέρει το μεγαλύτερο κρουαζερόπλοιο του κόσμου, ανταποκρινόμενη στην ανάγκη για εκδρομές.

Έτσι, ενώ ο Πατ Ρόμπερτσον αποκηρύττει τη μεγάλη επανάσταση των σκλάβων της Αϊτής ως συμφωνία με το διάβολο, ο Μπιλ Κλίντον βοηθάει να υποβαθμιστεί σε μια παγίδα για τους τουρίστες.

Ταυτόχρονα, τα σχέδια του Κλίντον για την Αϊτή περιλαμβάνουν την επέκταση των εργοστασίων-κατέργων για να επωφεληθούν οι επιχειρηματίες από τη χρήση της φθηνής εργατικής δύναμης του πληθυσμού των πόλεων. Οι δασμοαπαλλαγές που εκχώρησαν οι ΗΠΑ στα εξαγόμενα από την Αϊτή ενδύματα διευκολύνουν την επιστροφή αυτών των επιχειρήσεων-κατέργων στο νησί.

Ο Κλίντον εκθείασε τις δυνατότητες ανάπτυξης τέτοιων εργοστασίων κατά τη διάρκεια μιας αστραπιαίας περιοδείας σε εργοστάσιο υφαντουργίας που ανήκει και διευθύνεται από τη διαβόητη Cintas Corp. Ανάγγειλε ότι ο Τζορτζ Σόρος πρόσφερε 50 εκατομμύρια δολάρια για την κατασκευή ενός  νέου βιομηχανικού  πάρκου, όπου θα εγκατασταθούν αυτά τα κάτεργα, προβλέποντας ότι θα μπορούσε να δημιουργήσει 25.000 θέσεις εργασίας στον κλάδο του ενδύματος. Ο Κλίντον εξήγησε σε μια συνέντευξη Τύπου ότι η κυβέρνηση της Αϊτής θα μπορούσε να δημιουργήσει “περισσότερες θέσεις εργασίας μειώνοντας το κόστος των επιχειρήσεων, συμπεριλαμβανομένου του κόστους ενοικίου”.

Όπως είπε ο ιδρυτής της οργάνωσης υπεράσπισης δικαιωμάτων TransAfrica στο  δίκτυο Democracy Now!: “ Αυτό δεν είναι το είδος της επένδυσης που χρειάζεται η Αϊτή. Χρειάζεται επενδύσεις κεφαλαίου. Χρειάζεται επενδύσεις που θα την καθιστούν αυτάρκη. Χρειάζεται επενδύσεις που θα της εξασφαλίσουν τα αναγκαία τρόφιμα”.

Ένας από τους λόγους που ο Κλίντον εκθείαζε με τόση επιμονή τα εργατικά κάτεργα είναι ότι το πραξικόπημα [του 2004], το οποίο στήριξε η αμερικανική κυβέρνηση, κατέστειλε κάθε αντίσταση. Ξεφορτώθηκε τον Αριστίντ και την ενοχλητική συνήθειά του να αυξάνει τους κατώτατους μισθούς. Του απαγόρευσε να επιστρέψει στη χώρα, τρομοκράτησε τους συμμάχους του και απαγόρευσε στο κόμμα του, Fanmi Lavalas, το οποίο υποστηριζόταν από την πλειοψηφία,να συμμετάσχει στις εκλογές για την κυβέρνηση. Το δικτατορικό καθεστώς οργάνωσε επίσης επιθέσεις εναντίον των συνδικαλιστών μέσα στα εργοστάσια-κάτεργα.

Συνεπώς ο Κλίντον ήταν σε θέση να διαβεβαιώσει τους επιχειρηματίες: “Το πολιτικό ρίσκο που αναλαμβάνετε  στην Αϊτή είναι μικρότερο απ’ όσο υπήρξε ποτέ στη διάρκεια της ζωής μου”.

Έτσι, όπως και οι προηγούμενες προεδρίες, η προεδρία Ομπάμα εργάστηκε προς όφελος της αϊτινής ελίτ, διευκόλυνε τις διεθνικές εταιρείες να επωφεληθούν από τη φθηνή εργατική δύναμη, υπέσκαψε την ικανότητα του αϊτινού κράτους να θεσπίζει κοινωνικές ρυθμίσεις και κατέστειλε κάθε πολιτική αντίσταση.

                                                ***

Αυτές οι πολιτικές οδήγησαν ευθέως στην εξουδετέρωση του κράτους, στην καταστροφή των δημόσιων υποδομών, στην οικοδόμηση επικίνδυνων κτιρίων και σε απελπιστική φτώχεια. Όλα αυτά, σε συνδυασμό με τους τυφώνες, και τώρα με το σεισμό, μετέτρεψαν τις φυσικές σε κοινωνικές καταστροφές.

Η βοήθεια προς την Αϊτή σήμερα είναι άκρως αναγκαία, αλλά αυτό δεν πρέπει να μας κάνει πολιτικά τυφλούς. Όπως είπε ο Ένγκλερ:

Η βοήθεια προς την Αϊτή χρησιμοποιούνταν πάντα για να προωθήσει τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα. Αυτό είναι προφανές αν εξετάσει κανείς το πώς μεταχειρίστηκαν οι ΗΠΑ και ο Καναδάς την κυβέρνηση του Αριστίντ και πώς την κυβέρνηση των πραξικοπηματιών. Στέρησαν από τον Αριστίντ σχεδόν όλη τη βοήθεια. Μετά το πραξικόπημα όμως, άνοιξαν την κάνουλα του χρήματος για να στηρίξουν ορισμένες από τις πιο αντιδραστικές δυνάμεις της αϊτινής κοινωνίας.

Πρέπει λοιπόν να αντισταθούμε σε κάθε προσπάθεια των ΗΠΑ και άλλων δυνάμεων να χρησιμοποιήσουν αυτή την κρίση για να επιβάλουν ακόμη πιο εκτεταμένα το πρόγραμμά τους σε μια εξαντλημένη χώρα.

Πρέπει να έχουμε επίγνωση του ρόλου που παίζουν οι διεθνείς Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις. Ενώ πολλές ΜΚΟ προσπαθούν να αντιμετωπίσουν την κρίση, η αμερικανική και άλλες κυβερνήσεις τούς δίνουν βοήθεια με σκοπό την υπονόμευση του δημοκρατικού δικαιώματος των Αϊτινών στον αυτοπροσδιορισμό. Οι διεθνείς ΜΚΟ δεν ελέγχονται από το αϊτινό κράτος ή τον αϊτινό πληθυσμό. Έτσι η βοήθεια που διοχετεύεται μέσω αυτών υποσκάπτει ακόμη περισσότερο τον ελάχιστο έλεγχο που ασκούν ακόμη οι Αϊτινοί στην κοινωνία τους.

Η κυβέρνηση Ομπάμα οφείλει να άρει αμέσως την απαγόρευση επιστροφής του Αριστίντ στη χώρα [ζει εξόριστος στη Νότια Αφρική] και την απαγόρευση συμμετοχής του κόμματός του στην εκλογική διαδικασία — στην οποία όμως επιτρέπεται να συμμετάσχει ένας γνωστός ναρκέμπορος εγκληματίας και ηγέτης του πραξικοπήματος, ο Γκι Φιλίπ, και το κόμμα του Μέτωπο Εθνικής Ανοικοδόμησης. Ο Αριστίντ και το κόμμα του είναι το πιο δημοφιλές στη χώρα και πρέπει να έχει το δικαίωμα να συμμετέχει σε μια ανοιχτή και ανόθευτη ψηφοφορία.

Επίσης, οι ΗΠΑ πρέπει να σταματήσουν να απελαύνουν Αϊτινούς που εγκατέλειψαν την κατεστραμμένη από την κρίση χώρα τους και να παραχωρήσουν το καθεστώς προσωρινής προστασίας στους Αϊτινούς πρόσφυγες. Να επιτρέψουν σε κάθε Αϊτινό που προσπάθησε να διαφύγει από την πολιτική και κοινωνική κρίση μετά το πραξικόπημα, τους τυφώνες και τώρα το σεισμό να μείνει νόμιμα στις ΗΠΑ.

Πάνω απ’ όλα, πρέπει να απαιτήσουμε να σταματήσουν οι ΗΠΑ να επιβάλουν τα νεοφιλελεύθερα σχέδιά τους. Οι ΗΠΑ λεηλατούσαν επί δεκαετίες την αϊτινή κοινωνία. Δεν χρωστά η Αϊτή στις ΗΠΑ, στις άλλες χώρες ή στα διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, αλλά το αντίθετο. Οι ΗΠΑ, η Γαλλία, ο Καναδάς και τα Ηνωμένα Έθνη οφείλουν αποζημιώσεις στο λαό της Αϊτής, για να επανορθώσουν τη ζημιά που προκάλεσαν με την ιμπεριαλιστική λεηλασία της χώρας.

Με τα κεφάλαια αυτά και την πολιτική ελευθερία, οι Αϊτινοί θα μπορούσαν τελικά να διαμορφώσουν το πολιτικό και οικονομικό τους μέλλον – όσα ονειρεύτηκαν αυτοί που ξεσηκώθηκαν ενάντια στη σκλαβιά 200 χρόνια πριν.